Kategorie: Wszystkie | lektury
RSS
sobota, 31 grudnia 2011
Zarafa

Niezwykła opowieść o żyrafie Zarafie, o skomplikowanych stosunkach międzyludzkich, urokach podróżowania oraz o tęsknocie za śniegiem*. W dodatku książka bardzo wytworna i elegancka... również lekko absurdalna. Na obecną porę - idealna.

Zarafa

Historyjkę Adama Jaromira znamy od dawna i bardzo lubimy do niej wracać. Jest doskonała, majstersztyk pod każdym względem. Plus ilustracje Pawła Pawlaka - bardzo subtelne, takie 'dyliżans abażur' (podobno zostały narysowane ołówkiem, a nie piórkiem).

Zaliczyliśmy ją do stosu książek zimowych, choć akcja rozgrywa się w lipcu. Chyba jutro z okazji Nowego Roku też zrobimy sobie śnieg...

 

Zarafa - Adam Jaromir
Il. Paweł Pawlak
Muchomor, 2010

* Najkrótsze zdanie w książce brzmi: 'Śnieg'.


00:18, mala_forma , lektury
Link Dodaj komentarz »
czwartek, 22 grudnia 2011
Najlepsze życzenia...

kartka

 


23:26, mala_forma , lektury
Link Komentarze (4) »
wtorek, 20 grudnia 2011
Choinka

Julian Tuwim jak nikt potrafił zamknąć w słowach całe to świąteczne czarowanie. 'Choinkę' przeczytaliśmy wielokrotnie, choć tekst zajmuje tu zaledwie kilka linijek. Uroki poezji:)

Choinka

Szkoda, że papier w książce jest tak bardzo matowy - lubię błyszczące ilustracje Piotra Fąfrowicza. W serii jest jeszcze kilka innych świątecznych tytułów, ale my zatrzymujemy się przy tym jednym.

 

Choinka - Julian Tuwim
Il. Piotr Fąfrowicz
Zysk i S-ka, 2011


 

20:24, mala_forma , lektury
Link Komentarze (2) »
sobota, 17 grudnia 2011
Uciekająca dynia i głodny wilk

Dopiero niedawno miałam okazję przyjrzeć się hiszpańskim książkom wydawnictwa Tako. Z góry założyłam, że na serię OQO sześciolatek jest już za duży, więc wcześniej specjalnie się nimi nie interesowałam. W końcu wpadły mi w ręce i choć nadal uważam, że są dla młodszych, dwóm tytułom nie potrafiłam się oprzeć.

książki

'Zły wilk' (tekst Patacrua, ilustracje Chene Gomez) to urocza rosyjska historyjka o leniwym, wychudzonym i niezbyt bystrym wilku, zilustrowana w mojej ulubionej technice kolażowej. Drugi tytuł, o biegnącej dyni, intryguje absurdalnym tekstem Evy Mejuto (ilustracje wymalował Andre Letria). Tutaj również mamy wilka i zwierzaki, ale także babcię wracającą z rodzinnej imprezki, przemykającą po lesie w przebraniu. Wiele wskazuje na to, że obie historyjki mogłyby być oparte na piosenkach - choćby ze względu na obecność powtarzalnego refrenu.

Opowiastki świetnie się sprawdziły jako samodzielna lektura pierwszoklasisty. Czcionka jest wyraźna, bez ozdobników i zwichrowań, a pogrubione części dialogowe są dodatkowym ułatwieniem podczas składania liter. Z pewnością stanę się posiadaczką kolejnego tutułu (link) z zapowiedzi (sama okładka intryguje), i może jeszcze kilku kolejnych, jeśli tylko zostaną wydane w Polsce. Hiszpański podgląd sugeruje, że lista jest długa i różnorodna.

Na koniec piosenka do wyboru i posłuchania - o biegnącej dyni lub o wilku. Podkreślenie w tekście nie jest tu przypadkowe - wybór jednej z nich to optymalna dawka;)

 

Zły wilk
Patacrua, Chene Gomez
Tako, 2011

Biegnij dynio, biegnij
Eva Mejuto, Andre Letria
Tako, 2011


.

00:21, mala_forma , lektury
Link Dodaj komentarz »
poniedziałek, 05 grudnia 2011
Przewodnik prawdziwych tropicieli Adama Wajraka

Kiedyś pisałam o 'Zwierzakach Cudakach' Bibi Dumon Tak i twierdziłam, że była to najlepsza książka przyrodniczo-zwierzęca jaka kiedykolwiek wpadła mi w ręcę. Do czasu. Tym razem chciałabym zwrócić uwagę na 4-tomową serię 'Przewodników prawdziwych tropicieli' Adama Wajraka, z której dwa tomy (letni i jesienny) są jeszcze dostępne w kioskach i księgarniach.

 Jesień. Przewodnik prawdziwych tropicieli

Nie byłam do końca pewna, czy sześciolatka zainteresuje opowiastka o jesiennych zalotach kozic lub sposób zachowania się podczas styczności z niedźwiedziem, ale wszystko okazało się mocno zajmujące. Fragment o pająkach, bez dodatkowego redagowania, żywcem wkleiłabym do podręczników szkolnych. Dziecko wie czym różni się pająk od owada i o różnicach potrafi opowiedzieć logicznie i bez zająknięcia po jednokrotnej lekturze rozdziału. Pod tym względem książka okazała się o wiele lepsza niż wiele encyklopedii, mimo, że temat pająków mamy już od dawna dość dobrze rozpracowany.

Nasza ulubiona część książki to jednak ostatni rozdział - jesień w mieście. Jest tam mnóstwo ciekawostek ornitologicznych - takich jak ta, że kiedyś warszawski Lasek Bielański był noclegownią dla gawronów z calutkiego miasta. Trudno sobie wyobrazić 100 tysięcy jednakowego ptactwa w jednym miejscu naraz. Albo zaskakująco sprytne wrony, które wykorzystują sygnalizację świetlną do rozłupywania orzechów - a to jedna z wielu ich sztuczek. 

Warto też zwrócić uwagę na wizualną stronę serii - Michał Skakuj jest podobno najlepszym doktoryzowanym ornitologiem wśród ilustratorów. Nie wiem jakie będą pozostałe tomy, ale Jesień Adama Wajraka zdecydowanie polecam. 

Podobno w grudniu będzie Zima:)

 

Jesień. Przewodnik prawdziwych tropicieli - Adam Wajrak
Il. Michał Skakuj
Agora, 2011


.

09:01, mala_forma , lektury
Link Komentarze (8) »